COMMUNICATIVE LANGUAGE TEACHING
Tanım
:
Şu ana kadar öğrenilen metotların çoğunda
öğrenciler için amaç, hedef dilde duygularını serbestçe ifade edebilmekti.
1970lerde bazı eğitimciler şu soruya cevap aramıştır : Derste öğrenci doğru olarak
cümle üretebiliyorsa sınıf dışındaki hedef dilde iletişim kurması gerektiğinde
aynı başarıyı gösterebilecek midir? Buna göre dil öğrenmek sadece dilsel
yapıları öğrenmek değildir. Öğrenciler kuralları biliyor olabilir ama
uygulayamazlar (Widdowson-1978). Sosyal bir içerikle
karşımıza çıkan söz verme, davet etme, daveti reddetme gibi durumları iletişim
kurabilmek için öğrenci yaratabilmeli ve cevaplandırabilmelidir (Wilkins-1976). Kısaca dilsel yeterlilik (linguistic competence) kadar
konuşma yeterliliği de (communicative competence) gereklidir. Yani ne zaman kime nasıl
sözleneceği bilinmelidir (Hymes-1971). Communicative Language Teaching yaklaşımı iletişim yeterliliğini dil öğreniminde
amaç yapar ve dil ve iletişimde özgür hissetmenin bilgisini verir.
Gözlem
ve Prensipler :
1. Öğretmen güncel bir gazetenin spor haberinin
kopyasını öğrencilere dağıtır (distribute). Mümkün olduğu zaman güvenilir dil (authentic language)yani gerçek
durumları anlatan dil kullanılmalıdır.
2. Öğretmen, öğrencilerden spor yazarının
tahminlerinin altlarını çizmelerini ister. Ayrıca hangi tahminlerinde yazar
daha emin olup olmadığı da söylenir.
Konuşmacının veya yazarın niyetini düşünebilmek iletişim için yeterli olmanın
bir parçasıdır.
3. Öğretmen öğrencilere hedef dilde aktivitenin
talimatlarını verir. Hedef dil sadece
çalışma nesneleri için değil sınıf içersindeki iletişim içinde araç olmalıdır.
4. Öğrenciler farklı kelimeler kullanarak
yazarın tahminlerini ifade etmeye çalışır (state). Bir fonksiyonun birden fazla dilsel formu
olabilir. Dilin kullanımı vurgulanırken birçok dilsel form birlikte sunulur.
Vurgulama dil formlarında değil iletişimin gelişimindedir.
5. Öğrenciler gazete haberindeki cümleleri
düzene sokarlar (unscramble). Karşılıklı konuşma halinde veya “suprasentential”
cümle üzerinde konuşarak öğrenciler dil üzerinde çalışır. Öğrenciler cümleleri
birbirine bağlayan nitelikleri anlamak için uygunluk (coherence)
ve birleşme (cohesion) hakkında öğrenmelidirler.
6. Öğrenciler bir dil oyunu oynarlar. Oyunlar önemlidir çünkü gerçek iletişim
durumları ile ortak nitelikler taşırlar. Dahası, iletişimi iyi kurup kuramasa
bile konuşmacı dinleyiciden geri bildirim (feedback)
alır. Böylece anlamı müzakere edebilirler. Çocukların küçük gruplarda
çalışmaları sağlanırsa müzakere süresince daha fazla söz alırlar.
7. Öğrencilere tahminler hakkında neler
hissettikleri sorulur. Öğrencilere
fikirlerini sunmaları için fırsat verilmelidir.
8. Bir öğrenci hata yapar, Öğretmen ve diğer
öğrenciler bunu önemsemez. Hatalara
tolerans gösterilir ve iletişim yeteneklerinin gelişiminin doğal sonucu olarak
görülür. Öğretmen hatayı düzeltmez ama not eder, daha sonra o konuya
deyinecektir.
9. Öğretmen öğrenci gruplarını bir hikaye verir
ve rolünü oynamalarını ister. Öğretmenin
ana sorumluluklarından biri ise iletişimi ilerletmeye yönelik uygun durumlar
hazırlamaktır.
10. Öğrenciler bir partnerle çalışarak bir
sonraki resmin neye benzeyeceğini tahmin etmeye çalışırlar. Konuşarak iletişim öğrenciler arasındaki iş
birliğini destekler. Öğrenciye anlamı tartışma fırsatı verir.
11.
Öğrenciler
bir oyunda rol alırlar. Aynı şirketin işçileri olduklarını hayal ederler. “Communicative”
durumun sosyal içeriği, ifadelere anlam vermek açısından önemlidir.
12. Öğretmen öğrencilere, onlardan birinin
patron rolünde olduğunu hatırlatır. Ve işçi öğrenciler onunla konuşurken onun
patron olduğunu hatırlamalıdır. Dil
formlarını uygun bir şekilde (appropriately)
kullanmak iletişimdeki yeterliliğin önemli bir bölümüdür.
13.
Öğretmen
grupları dolaşır, öğütler verir ve soruları cevaplar. Öğretmen iletişim aktiviteleri yaratır ve bu süreç boyunca öğüt veren
olur.
14.
Öğrenciler
meslektaşlarına, tahmini ifade edecek alternatif formlar önerir. İletişimde konuşmacı sadece ne
söyleyeceğini değil ayrıca nasıl söyleyeceğini de seçmelidir.
15.
Rol
oynama bittikten sonra öğrenciler uygun kelime bilgisini sağlar. Öğrenciler, başkasıyla konuşma (interlocutor) rollerinden, durumsal içerikten sonra grammar ve kelime bilgisini alırlar.
16.
Ödev olarak, öğrenciler bir radyo veya
televizyondan müzakere (debate) dinleyeceklerdir.
Öğrencilere hakiki (authentic) iletişimde kullanılan
dili dinleme fırsatı verilmelidir. Böylelikle anlayış düzeylerini geliştirici
stratejileri kendiliğinden yetiştireceklerdir.
PRENSIPLER
HAKKINDA :
1.”CLT”
metodu kullanan öğretmenin amacı nedir?
Hedef dilde iletişimi
sağlamak amaçtır. Bunu yapması için öğrencinin dilsel formlara, anlamlara ve
fonksiyonlara ihtiyacı vardır. Bir vazifeyi oluşturabilmek için farklı birçok
form kullanmayı ve basit bir formu ise birçok vazifede kullanmayı bilmeliler.
Role ve sosyal içeriğe göre bu formlardan uygun olanı seçebilmeliler. Ayrıca
öğrenciler anlamları birbirleriyle müzakere edebilmeyi başarmalılar. İletişim
bir gelişim sürecidir. Sadece dil formlarının bilgisi yeterli olmaz.
2.
Öğretmenin rolü nedir? Öğrencilerin rolü nedir?
Öğretmen sınıfta
iletişimi düzenler. Bu süreçte öğretmenin ana sorumluluklarından biri iletişimi
destekleyen aktiviteler yaratmaktır. Bu aktiviteler sürecinde öğrencilere öğüt
verir, sorularını cevaplar ve performanslarını gözlemler. Hataları not eder ve
sonra daha doğruluğun esas alındığı aktivitelerde bunlara değinir. Diğer
zamanlarda ise öğrenciler arasında söyleşi ortamları yaratır.
Öğrenciler
iletişim kuranlardır. Anlamı müzakere etmekle meşgul olurlar (negotiate meaning). Bunu yaparken
hedef dildeki bilgileri yeterli olmasa bile kendisini ifade etmeyi ve
diğerlerini anlamayı denerler.
Ayrıca öğretmen
CLT metodunda, öğretmen merkezli metotlara göre daha az yöneten konumundadır.
Öğrenciler kendi öğrenmeleri için daha sorumlu durumdadır.
3.
Öğretme-öğrenme sürecinin kendine has özellikleri nelerdir?
CLT yönteminin en
belirgin özelliği yapılan her şey söyleşi (communicative)
maksatlı yapılır. Öğrenciler oyunlar, roller, problem-çözme görevleri şeklinde
çeşitli aktiviteler ile dili iletişim halinde kullanılırlar.
Morrow’a göre iletişimi
sağlayıcı aktiviteler 3 özelliği paylaşır : information
gap, choice, feedback.
Information Gap (bilgi ayrılığı) : İki kişiden birinin bildiği bir
bilgiyi diğerinin farklı bilmesidir. Aynı şekilde bilinen veri üzerine fikir
mücadelesi yapılamaz.
İletişimde
konuşmacı neyi nasıl söyleyeceğini seçer. Eğer konu dar çaptaysa öğrenci bir
yolla tercih yapmadan konuşuyorsa bu değişim (Exchange) içermez ve bu nedenle “communicative” özellik taşımaz.
Amaç edilen
iletişime göre, konuşmacı dinleyiciden aldığı bilgiye bağlı olarak maksadına
ulaşıp ulaşmadığını değerlendirir. Eğer dinleyici bir çeşit geri bildirim (feedbeck) ile konuşmayıcıyı beslemez ise gerçek münakaşa
yaratılamaz. CLT yönteminin diğer bir özelliği gerçek (authentic)
materyal kullanılmasıdır. Böylece öğrenciler kullanıldığı gibi dili anlama
stratejileri geliştirirler. Son olarak ta bu yöntem küçük gruplarda uygulanır.
Böylelikle kıza zamanda öğrencilere daha çok söz hakkı doğar.
4.
Öğretmen-Öğrenci ve Öğrenci-Öğrenci etkileşimi nasıl olmalıdır?
Dilsel doğruluk
ile ilgili bir konuda çalışırken öğretmen dersin bir bölümünde anlatım
yapabilir. Diğer zamanlar öğretmen sadece aktivitelerin düzenleyicisidir. Her
zaman öğretmen öğrencilerle etkileşim kurmaz. Öğretmen daha çok öğrenciler
arasında etkileşim sağlayıcı aktiviteler düzenler ve etkileşime yardımcı
olandır.
Ana etkileşim
öğrenci-öğrenci merkezlidir. Bunu aktivitelerde çift, üçlü, küçük gruplar ve
tüm sınıf olarak sağlayabilirler.
5.
Dil ve kültür nasıl görülür?
Dil iletişim
içindir. Dilsel yeterlilik yani formların ve anlamlarının bilgisi bu iletişim
yeterliliğinin sadece bir bölümüdür. Diğer bir bölümü ise dilin ulaşmak için
kullanıldığı fonksiyonlar bilgisidir. Birçok form basit bir görevi sunmak için
kullanılabilir :
It may rain. – Perhaps it will rain.
Diğer yönden,
basit bir form birçok görev içinde kullanılabilir. (may
: permission, prediction).
Öğrenicler form ve
anlamlarının bilgisine ve fonksiyonların bilgisine sahip olmalıdır. Anlamı
uygun olarak verebilmeleri için de sosyal duruma uyum sağlayacak şekilde bu
bilgiyi kullanabilmelilerdir. Örneğin “May I have a piece of fruit?” ifadesi eğer
dinleyici ile konuşmacı aynı sosyal eşitlikteyse veya resmi olmayan bir durumda
“Can I have a piece of fruit?” şeklinde kullanılabilir.
Kültür ise dili
kullanan insanların günlük yaşam tarzlarıdır. Örneğin sözel olmayan
davranışların kullanımı iletişimde önemli özelliklere sahiptir.
6.Dilin
hangi alanları ve özellikleri vurgulanır?
Dilin görevleri
formlarından önce gelir. Genel olarak “functional syllabus” kullanılır. Her görevde birçok form tanıtılır.
Formlar öğrenciler tecrübe kazandıkça karmaşık hale gelir.
Öğrenciler dil ile
karşılıklı konuşma (discourse) veya “suprasentential (anlamınötesinde)”
şeklinde çalışır. Dahası formlardaki birleşme ve uygunluk hakkında da
öğrenirler. Okuma, yazma, konuşma, dinleme olmak üzere dilin dört yeteneği de
başlangıçta öğrenilir.
7.Öğrencilerin
doğal dilinin rolü nedir?
Ana dilin
kullanımına tedbirli bir şekilde izin verilir. Eğer mümkünse hedef dil
aktivitelerde olduğu gibi açıklamalarda da kullanılmalıdır. Öğrenciler sınıf
yönetimi değişimlerinden de öğrenir. Ayrıca hedef dilin sadece çalışılacak bir
şey olmadığını iletişim için bir araç olduğunu fark ederler.
8.Değerlendirme
nasıl yapılmalıdır?
Öğretmen sadece
öğrenci ifadelerinin doğruluğunu değil akıcılığını da değerlendirir. Kelime
bilgisi ve grammar yapılarını kontrolü kusursuz olan
öğrenci her zaman çok iyi iletişim kuramayabilir. Öğrencilerin aktivitelerdeki rollerinden
değerlendirme yapılabilir. Gerçek iletişim görevinin verildiği bir “integrative” test kullanılabilir. Örneğin yazma
yeteneklerinin testi için öğrencilerden arkadaşlarına mektup yazmaları
istenebilir.
9.
Öğretmenin öğrenci hatalarına tutumu nasıl olmalıdır?
İletişimdeki
akıcılık ile ilgili aktivitelerde hatalar öğretmen tarafından not edilip
sonraya bırakılır. Hatalar iletişimdeki gelişmenin doğal sonuçları olarak
görülür. Öğrencilerin dilsel bilgisi sınırlı olsa bile başarılı iletişim
kurabilirler.
TEKNIKLER :
Authentic Materials :
Öğrenci bazen
sınıfta öğrendiklerini dış dünyada uygulayamaz. Bunu yenmek için öğrenciler,
hedef dilin ana dil kullanıcıları gibi dilin kullanımını sağlayan aktivitelerde
gerçek konular kullanırlar. Bu güncel bir gazete yazısı olabilir. Bu birinci
sınıflarda hava durumu tahmini, mönüler veya zaman tabloları gibi materyaller
konuyu basitleştirerek uygulanabilir.
Scrambled Sentences :
Öğrencilere
cümleleri karıştırılmış bir pasaj verilir. Bu daha önce çalıştıkları bir pasaj
olabilir. Cümleleri orijinal sırasına sokmaları istenir. Bu deneyim öğrencilere
dilin özelliklerinde uyumu ve birleştirmeyi öğretir.
Language Games :
Oyunlar CLT
yaklaşımında sık sık (frequently)
kullanılır. Öğrenciler oyunları eğlenceli bulur. İyi organize edildiklerinde
değerli müzakere pratiği oluştururlar. Morrow’un
iletişim aktivitelerinin üç özelliği bir çeşit kart oyununda bulunmaktadır : Information gap bulunmaktadır
çünkü konuşmacı partnerinin gelecek hafta ne yapacağını bilemez. Konuşmacı bir
tercih yapacak ve bu tercihin nasıl (hangi forma) olacağını seçecek. Konuşmacı
grubun üyelerinden feedback alır. Eğer tahmin
anlaşılmaz ise grupta kimse cevap vermeyecektir. Eğer cevap alınırsa konuşmacı
tahmininin anlaşıldığını düşünebilir.
Picture Strip Story :
Resim kartlı
hikayelerle birçok aktivite yapılabilir. Öğrencilerden birine kartlar verilir
ve öğrenci kartlardan ilkini arkadaşlarına gösterir. Onlara ikinci resmin neye
benzeyeceğini sorar. Burada “information gap” vardır çünkü gruptaki öğrenciler resmin içeriğini
bilmezler. Tahminlerinin ne olacağını ve nasıl olacağını seçerler. Daha sonra
resmi görerek öğrenciler, tahminleriyle resmi karşılaştırarak tahminin
formundan değil ama içeriğinden feedback alırlar.
Sorun-Çözme
ödevleri CLT ile güzel çalışır çünkü iletişimin üç özelliğini taşırlar.
Öğrenciler bilgilerini kullanarak birlikte bir çözüme ulaşırlar. Öğrenciler
anlamı müzakere etme (negotiate) fırsatı bulurlar.
Role Play :
Rol alma
aktiviteleri Desuggestopedia yaklaşımında da vardır.
CLT yönteminde roller önemlidir çünkü öğrenciye farklı sosyal içeriklerde
farklı sosyal rollerde bulunma fırsatı verir. Rol alma aktivitesi iki türde
düzenlenebilir. Very Structured
: Öğretmen öğrencilere kim olduklarını ve ne söyleyeceklerini anlatır. Less Structured : Öğretmen
öğrencilere kim olduklarını, durumu, ne hakkında konuşacaklarını söyler ama ne
söyleyeceğini öğrenci seçer. Öğrenciye tercih fırsatları verilir. Rol
aktiviteleri ayrıca “information gaps
ve feedback” sağlar.
www.iolpgalerisi.com by Mustafa Baran